Bressen II (nat)

Goed bedoeld. Aan de historische ruimtes – met royale plafondhoogtes – werd een heel lage achterbouw toegevoegd. Die is zodanig laag, dat er nog net een smalle lichtstraat tussenpast. De winst wordt echter ingehaald door het verlies. We proberen het beter te doen.

De initiële lichtstraat wordt uitvergroot tot een volwaardig raam. Geen halfslachtige maatregelen meer. Het raam kijkt uit op een bres in de massa: een kleine patio, een microbiotoop met zelffilterende vijver, klimplanten en een kleine steiger. De planten klimmen op zwart hekwerk omhoog, eerst naast de ramen en dan erboven. De patio wijkt uit, snijdt schuin uit. Ernaast een schuine gang. Daarnaast een taps binnenvolume met enkele praktische functies. Voorbij de patio palmt de ruimte weer de volledige perceelbreedte in. De keuken nestelt zich in de kant. Ze wikkelt zich aan de rand. Laag en ijl aan de uiteindes, maar hoog en massief in het midden, weg van die ramen. Iemand spoelt groenten, spettert. De zon streelt de vijver, deze antwoordt en stuurt een trillende reflectie terug.