Décollage IV

De woning is in de loop van de tijd haar volume gaan comprimeren. De achtergevel wordt afgesneden door een torenhoge trappenhal. Het souterrain is laag, kamertje na kamertje is bijgebouwd. Sommige dingen kan je afbreken, maar andere bouwelementen waren er al van bij het begin.

Maar het deksel hoeft ook helemaal niet van de pot. Met enkele gerichte zetten wijzigen we de druk in de woning, zonder haar eigenheid te verliezen. In de middelste kamer wisselen we even van vrije hoogte: het souterrain wordt hier hoog en de bel-etage wordt knusser laag. Niet alleen hebben we meer ruimte, plots kunnen we door het gebouw kijken. Licht valt nu ook waar het nog nooit viel. De circulatie wordt verplaatst. Een trap in een vide, en voordat je daartoe komt is er tijd en plaats voor fiets, boodschappen, sjaal. We korten ook de trein van kamers in. Betere vierkante meters in plaats van vele vierkante meters. We gaan niet verder dan het historisch gebouw zou willen. We lijnen op met de traphal. Buiten doen we nog even alsof we binnen zijn. Terrassen op twee niveaus sluiten aan op twee niveaus in de woning. Zo kan je ook boven even naar buiten stappen. Het ventiel staat open. Stoom fluit.