Flanken II

In het historisch koetshuis is een fotostudio. Er worden kunstwerken in beeld gebracht, vele van de foto’s komen in kunstboeken terecht. Daar is behoorlijk wat voor nodig en eigenlijk doet de ruimte niet helemaal zijn best om te helpen. Enerzijds dienen we meer controle te hebben over het klimaat, licht en de beleving van de ruimte. Anderzijds zijn er heel veel spullen – fotomaterieel, maar ook -je raadt het- talloze kunstboeken- die geen waardige plaats vinden. Het is een opdracht voor een supermeubel, zo’n meubel die stiekem aan architectuur kan doen.

De bestaande ruimte kent enkele niveauverschillen, breuklijnen, op elk plateau gebeurt iets anders. Het laagste is een logistiek laad- en loszone. De middelste de ruimte voor shoots. De bovenste een kantoor voor computerwerk. Een meubel klimt vanuit deze breuklijnen op, bijna twee bouwlagen hoog. Een vruchtbare bergflank. Open en gesloten kastruimte wisselen elkaar af, wisselen om van kant. Pijlers als houten I-profielen, daartussen planken en glas geklemd. Een complex getextureerd landschap waar elke klimmer blij zou mee zijn. El Capitan. Klimmen is echter niet nodig. Een rode stalen trap zwiert als een kabelbaan de hoogte in en ontsluit de verschillende niveaus. Het meubel is isolerende wand, kast en borstwering tegelijk. Voorbij de flanken worden alle vlaktes vernieuwd, de velden van vloeren en plafonds en muren worden getemd. Ze worden performanter, warmer en egaler. Het licht is diffuus en verwelkomend. Het statief staat klaar. Vinyl schuift onder de naald. Een boek over de latemse lumniosten ligt open op de tafel. De geur van koffie hangt in de ruimte. Koffie en olieverf.